<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6698326\x26blogName\x3dwords+attack\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://wordsattack.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del_GR\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://wordsattack.blogspot.com/\x26vt\x3d-6571684169093773239', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Γράφουμε•... για να μη σκάσουμε

(Ευχαριστούμε για την κατανόηση!)

 

27.12.06

Κάποιος να κλείσει τα πατζούρια!


Ποιος μαλάκας ξέχασε το πατζούρι ανοιχτό; Θέλω να κοιμηθώ ρε; Γυρίζω από εδώ, γυρίζω από εκεί, κουκουλώνομαι κάτω από τα κουβερτοσέντονα, τίποτα! Αλλά ρε πανίβλακα αφού ήταν ανοιχτά χθες το βράδυ, πως περιμένεις να κλείσουνε, μόνα τους; Ούτε την κουρτίνα δεν τράβηξες. Και το «τέρας» (μάλλον κάτι ήπια χθες βράδυ για να βλέπω τέρας σε αυτή τη φωτογραφία!) του ήλιου με τα πλοκάμια του, τις ακτίνες δε χάνουν την ευκαιρία να εισβάλλουν στο δωμάτιο και να έρθουν να με ταράξουν στο κρεβάτι. Και βαριέμαι να σηκωθώ να κλείσω τα πατζούρια. Θα πάρω όμως την εκδίκησή μου αύριο, όταν θα φράξω το δρόμο στα «μάτια του τέρατος»!

22.12.06

Εκπλήξεις...

Που είναι το CD;

Λίγες ημέρες πριν βρέθηκα σε κατάστημα της Πάτρας, όπου και αγόρασα 2-3 Cd. Γυρίζω σπίτι και όταν ανοίγω ένα από αυτά έκπληκτος διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει δισκάκι! Κοιτάζω από εδώ κοιτάζω από εκεί, τίποτα! Βγάζω το booklet μήπως ήταν εκεί μέσα, πάλι τίποτα. Κλείνω το κουτάκι και ξανακάνω τις ίδιες κινήσεις, μάλλον από αμηχανία. Άφαντο, λες και άνοιξε η γη και το κατάπιε! Βέβαια την άλλη μέρα που πήγα στο μαγαζί μου το άλλαξαν αμέσως, όμως τώρα που το σκέφτομαι λέω για φαντάσου αυτό το χωρίς δισκάκι κουτί να προοριζόταν για δώρο! Ωραία δε θα ήτανε;

Ερεθισμένος Άγιος Βασίλης.

Χάζευα λίγο στην εκπομπή του Θέμου, όταν πέρασε από μπροστά μου ΤΟ βίντεο. Έξω από ένα κατάστημα είχαν τοποθετήσει λέει Άγιο Βασίλη όπου στο επίμαχο σημείο κάτι προεξείχε και τον εμφάνιζε σε στύση! Και έξαλλος ο Βελλόπουλος στην εκπομπή του οποίου παρουσιαζόταν ο ερεθισμένος Άγιος Βασίλης να ωρύεται, και να φωνάζει μερικά δευτερόλεπτα αργότερα κάτι σαν: «…Ορίστε τι κάνουν, τηλεφωνήστε τώρα για να πάρετε τα βιβλία…».

Ερυθρόλευκε Άγιε Βασίλη…

Το σποτάκι που άκουγα πέρυσι στο sport-fm. Ένας παοκτζης υποτίθεται ότι απεύθυνε ερωτήσεις στον Άγιο. Σε γενικές γραμμές έλεγε τα παρακάτω:

- …Άγιε βασίλη να σου κάνω μια ερώτηση; Γιατί δεν παίρνει ο ΠΑΟΚ πρωτάθλημα; … Ε, ερυθρόλευκε Άγιε Βασίλη; Ή μήπως είναι τυχαίο;…Παιδί του Κόκκαλη…

Βέβαια άλλο να το περιγράφεις και άλλο να το ακούς. Ακολούθησε και μια απάντηση του Αγίου, αλλά ο ΠΑΟΚτζης ήταν αξεπέραστος.





21.12.06

Merry Xmass

12.12.06

Με το βήμα του κάβουρα

«…Αλλά οι καιροί είναι σκοτεινοί και τα ήθη διεφθαρμένα, και ακόμα και το δικαίωμα στην κριτική, όταν καταπνίγεται από λογοκριτικά μέτρα, καταδηλώνεται στη λαϊκή οργή. Δημοσιεύω λοιπόν αυτά τα κείμενα υπό τη σκέπη της θετικής αντιπάθειας που προασπίζω…»

Ομολογώ ότι τον συγκεκριμένο τον είχα παρεξηγήσει, χωρίς ποτέ μου να έχω έστω ξεφυλλίσει βιβλίο του. Αιτία; Είχα διαβάσει πέρυσι σε ένα άλλο βιβλίο (Μια θρησκεία χωρίς απίστους: Ποδόσφαιρο) ότι «…από τη δεκαετία του ’70 είχε δηλώσει την «αντιπάθειά του» για το ποδόσφαιρο, το οποίο συγκαταλέγει σε εκείνες τις ενασχολήσεις που προκαλούν πάθη αντίστοιχα του πάθους της χρήσης ναρκωτικών ή της συμμετοχής σε «αγώνες» ρωσικής ρουλέτας…».

Στο τελευταίο του βιβλίο μπορεί να μην αναφέρει κάτι για το ποδόσφαιρο, αλλά όλα τα υπόλοιπα άρθρα που περιλαμβάνονται εκεί μέσα είναι αρκετά για να με κάνουν να μην ξαναδιαμορφώσω άποψη από κάτι σκόρπιο που είδα, άκουσα, έμαθα από τρίτο. Γιατί πολύ απλά εκείνο ήταν ένα τμήμα κάποιων σκέψεων που είμαι πλέον σίγουρος ότι περιλάμβαναν πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που φαίνονται σε αυτές τις 3 γραμμές.

Τα κείμενα στο «Με το βήμα του κάβουρα» δημοσιεύτηκαν την περίοδο 2000-2005 και έχουν ως αντικείμενο θέματα από τον Μπους, την Ευρώπη και το Ισλάμ, μέχρι «τα Πάθη του Χριστού» και τον Νταν Μπράουν. Έχει και μερικά πιο ιταλικά θέματα, χωρίς αυτό να είναι ανασταλτικός παράγοντας. Διαβάζοντάς το, αυτό που μου άρεσε είναι ο τρόπος σκέψης του Έκο και η ικανότητά του να διαχειρίζεται το γραπτό λόγο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο τρόπος με τον οποίο αναλύει διάφορα επίκαιρα και μη γεγονότα, ο τρόπος με τον οποίο περνάει σε γραπτό κείμενο αυτό που έχει μέσα στο μυαλό του. Και χωρίς το όλο πακέτο να είναι βαρετό ή δύσκολο στο διάβασμα (δεν ξέρω για τα υπόλοιπα βιβλία του, μόνο για αυτό ξέρω). Μακάρι πολύ άλλοι να σκέφτονταν και να έπρατταν βάση αυτής της λογικής.

Τώρα αν βρεθείτε σε κανένα βιβλιοπωλείο ρίχτε του μια ματιά, αξίζει τον κόπο…